Arts

Σπύρος Προσωπάρης, Αρχιμουσικός της Παλαιάς Φιλαρμονικής της Κέρκυρας: «Η σπουδαιότερη κατάκτηση ενός αρχιμουσικού πιστεύω είναι το να καταφέρει να εμπνεύσει τους μουσικούς» .

Ο Σπύρος Προσωπάρης είναι ένας άνθρωπος που διακρίνεται τόσο για το λαμπερό του μυαλό, όσο και για το φωτεινό του πνεύμα. Είναι ένας σπουδαίος μουσικός, συνθέτης αλλά και δάσκαλος που προσφέρει απλόχερα τις γνώσεις του και την αγάπη του για τη μουσική στους μαθητές του στην Παλαιά Φιλαρμονική της Κέρκυρας.

Εδώ και αρκετά χρόνια εργάζεται ως Αρχιμουσικός στην Παλαιά Φιλαρμονική της Κέρκυρας και το έργο του τόσο στην μουσική όσο και στην προαγωγή του πολιτισμού είναι ανεκτίμητης αξίας.

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1979 και από τις πρώτες του παιδικές αναμνήσεις ήταν οι ήχοι που ‘ταξίδευαν’ στα αυτιά του κάθε φορά που οι Μπάντες των Φιλαρμονικών περιφέρονταν στα σοκάκια του νησιού… Η μουσική τον μάγεψε και όντας ακόμη ένα μικρό παιδί ξεκίνησε τα πρώτα του μαθήματα, στην Φιλαρμονική «Καποδίστριας» με αρχιμουσικούς τους Γιώργο Περούλη και Χαρίλαο Μανιατόπουλο και δάσκαλο στα κρουστά τον Τάσο Κότση. Παράλληλα φοίτησε στο μουσικό σχολείο καθώς και στο Ωδείο της Κέρκυρας, από όπου έλαβε πτυχία Αρμονίας και Ενοργάνωσης – Διεύθυνσης Μπάντας (τάξη Τάσου Καζιάνη).

Η λαμπρή πορεία όμως κάποιων ανθρώπων διαφαίνεται από την αρχή της ζωής τους. Αυτό συνέβη και με τον Σπύρο Προσωπάρη, αν αναλογιστεί κάνεις ότι σε ηλικία μόλις δώδεκα ετών πήρε την απόφαση να δημιουργήσει την δική του χορωδία στο Μαντούκι με τα παιδιά της περιοχής του, ενώ λίγο πριν το τέλος της εφηβείας του, ίδρυσε (υπό την διεύθυνση του) το μουσικό σύνολο «Φιλόμουσοι Νέοι» στη Φιλαρμονική Κυνοπιαστών (αρχ/κός Γιώργος Αρκούδης).

Με πυξίδα την αγάπη του για την μουσική τέχνη, συνέχισε τις σπουδές του στην Αθήνα όπου και σπούδασε κρουστά με τον Δημήτριο Μαρινάκη (Ωδείο Αθηνών), ανώτερα θεωρητικά με τον Γιάννη Καστρινό (Ελληνικό Ωδείο) και σύνθεση με τον Μιχάλη Τραυλό (Ωδείο «Νίκος Σκαλκώτας») κι έλαβε τα πτυχία Αντίστιξης και Φούγκας και τα διπλώματα Κρουστών και Σύνθεσης, όλα με «Άριστα» και διακρίσεις. Την ίδια περίοδο, παρακολούθησε μαθήματα και σεμινάρια διεύθυνσης ορχήστρας και μπάντας με τους Dοnato Renzetti, Lucas Vis, Leon Bly, Γιώργο Αραβίδη και Ραφαήλ Πυλαρινό. Από το 2007 έως το 2012 σπούδασε διεύθυνση ορχήστρας στην τάξη του διακεκριμένου Αρχιμουσικού Λουκά Καρυτινού στο Ωδείο Αθηνών, ενώ τον Ιούνιο του 2012 έλαβε το δίπλωμα της διεύθυνσης ορχήστρας από το «Fontys Conservatory» της Ολλανδίας με καθηγητή τον Αρχιμουσικό Arjan Tien.

Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του, ξεκίνησε για εκείνον ένα μοναδικό μουσικό ταξίδι με πολύ σημαντικές συνεργασίες. Ως κρουστός υπήρξε τακτικός συνεργάτης της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, ενώ συνεργάστηκε με την ορχήστρα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, τη Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ κ.α. Ως Αρχιμουσικός εμφανίστηκε σε σημαντικούς συναυλιακούς χώρους, όπως το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την αίθουσα «Σταύρος Νιάρχος» της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, το Θέατρο Ακροπόλ και το Παλλάς Αθηνών διευθύνοντας μεταξύ άλλων την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, τη Μαθητική Ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών, την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ, τη Συμφωνική Ορχήστρα και τη Big Band του Δήμου Αθηναίων, τη Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου, τη Συμφωνική Ορχήστρα του Πανεπιστήμιου «Fontys» της Ολλανδίας, την Ορχήστρα Εγχόρδων της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κερκύρας, το σύνολο χάλκινων πνευστών της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών «Metallon» καθώς και πολλές άλλες φιλαρμονικές και χορωδίες.

Μία αξιοσημείωτη στιγμή της καριέρας του ήταν όταν τον Ιούνιο του 2000 ο Δήμος του Πειραιά του ανέθεσε την οργάνωση της Φιλαρμονικής (η οποία ήταν ανενεργή από το 1969), ‘αφήνοντας’ την δική του καλλιτεχνική ταυτότητα σε μια Φιλαρμονική με μεγάλη ιστορία στο καλλιτεχνικό γίγνεσθαι της Ελλάδας. Ως αρχιμουσικός της, πραγματοποίησε εκατοντάδες εμφανίσεις τόσο στην Αττική όσο και στην υπόλοιπη Ελλάδα με συναυλίες έργων κλασικής, κινηματογραφικής, τζαζ και ελληνικής μουσικής, ενώ συνεργάστηκε με σολίστες από την ΚΟΑ, την ΕΛΣ, την Ορχήστρα της ΕΡΤ και με καλλιτέχνες της λεγόμενης ελαφράς μουσικής.

Ο Σπύρος Προσωπάρης όντας ένας πολυπράγμων καλλιτέχνης και δημιουργός, έχει συνθέσει μουσική για πάνω από 140 έργα, κυρίως για ορχήστρα πνευστών (μπάντα) και έχει ενορχηστρώσει πάρα πολλά έργα για διάφορα οργανικά και φωνητικά σχήματα, πολλά από τα οποία έχουν λάβει βραβεία και έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα από το σύνολο σχεδόν όλων των Φιλαρμονικών της χώρας, συμπεριλαμβανομένων των επαγγελματικών σχημάτων, των μπαντών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, αλλά και στο εξωτερικό (ΗΠΑ, Καναδάς, Ρωσία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Ελβετία, Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, Βέλγιο, Τσεχία, Πολωνία, Βουλγαρία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Τουρκία και Ν. Κορέα), ενώ έχουν προβληθεί από διαδικτυακά, τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά μέσα.

Επιπλέον, ανήκει στα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου Αρχιμουσικών Φιλαρμονικών (ΠΑ-ΣΥΔΑΥΦΟ-ΟΤΑ) ενώ υπήρξε μέλος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Συμφωνικών Μπαντών και Συνόλων (WASBE).

Έχει διδάξει κατά καιρούς σε φιλαρμονικές, ωδεία και κρατικούς φορείς σε κύκλους σεμιναρίων σχετικών με τη διεύθυνση και ενορχήστρωση, ενώ πρόσφατα οι εκδόσεις ‘’MOLENAAR EDITION’’ συμπεριέλαβαν το έργο του ”Μυθόραμα” στους καταλόγους που αφορούν στην πρωτότυπη μουσική για μπάντα. Από το 2010 είναι Αρχιμουσικός της Μπάντας της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κερκύρας (1840), του αρχαιότερου μουσικοεκπαιδευτικού οργανισμού της Ελλάδας.

Το ήθος και η καλλιτεχνική υπόσταση όμως αυτού του σπουδαίου μουσικού, φυσικά και δεν θα μπορούσαν να περάσουν απαρατήρητα. Έχει βραβευτεί αρκετές φορές σε πολλές μουσικές διοργανώσεις και έχει δεχθεί αρκετές τιμητικές διακρίσεις από διάφορους πνευματικούς φορείς της Αθήνας, του Πειραιά, της Πάτρας καθώς και της Κέρκυρας. Σπουδαιότερο όλων για εκείνον το έπαθλο «Σπύρος Ραθ» από το Δήμο Κερκυραίων «για την αρετή και το Κερκυραϊκό ήθος του».

Καταγόμενη από το όμορφο νησί των Φαιάκων, είχα την τύχη να απολαύσω αρκετές συναυλίες υπό την διεύθυνση αυτού του εξαίρετου καλλιτέχνη. Αυτό που θυμάμαι και έμεινε βαθιά χαραγμένο στη μνήμη μου είναι ότι σε κάθε συναυλία αισθανόμουν ένα τεράστιο δέος τόσο για αυτόν τον σπουδαίο Αρχιμουσικό, όσο και για αυτήν την απόλυτα συγχρονισμένη μπάντα η οποία εκτελούσε με μαθηματική ακρίβεια τα έργα σπουδαίων κλασσικών συνθετών.

Πιστεύω ότι μέσα από αυτήν την συνέντευξη θα γνωρίσετε τον Σπύρο Προσωπάρη όχι μόνο ως Αρχιμουσικό αλλά και ως έναν απλό άνθρωπο που αγαπά τη μουσική και την υπηρετεί με ευγένεια και σεβασμό. Εύχομαι τα λόγια του να σας εμπνεύσουν και να σας βοηθήσουν να αντιληφθείτε την αξία της υιοθέτησης της μουσικής σε κάθε έκφανση της ζωή σας… μιας τέχνης η οποία έχει δεχθεί πολλούς ορισμούς, με δικό μου αγαπημένο αυτόν που δίνει το Βρετανικό Λεξικό της Οξφόρδης σύμφωνα με τον οποίο ως μουσική ορίζεται :«μία από τις καλές τέχνες που ασχολείται με το συνδυασμό ήχων με σκοπό την ομορφιά της μορφής και της έκφρασης της σκέψης ή του συναισθήματος».

Κύριε Προσωπάρη θα ήθελα να γυρίσουμε πίσω τον χρόνο και να μου πείτε αν στην παιδική σας ηλικία υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο κίνητρο ή έναυσμα που σας οδήγησε στο δρόμο της μουσικής;

Μια από τις πρώτες εικόνες που θυμάμαι από τη ζωή μου είναι η “μπάντα” να περνά κάτω από το σπίτι μου. Ήταν μια μαγική στιγμή. Πρέπει να ήμουν στην ηλικία των 2 ετών. Από εκεί και πέρα στην Κέρκυρα οι προσλαμβάνουσες παραστάσεις ήχων και εικόνων είναι μέρος της καθημερινότητας. Άρα δεν θέλει και πολύ ώστε να παρασυρθείς και να κάνεις τρόπο ζωής την επικοινωνία με άλλους ανθρώπους μέσω της μουσικής. Η Φιλαρμονική στον παρέχει απλόχερα. 

Όταν καταλάβατε ότι θέλετε να ασχοληθείτε επαγγελματικά με τη μουσική, υπήρχε κάποιος αρχιμουσικός που θαυμάζατε και ενδεχομένως να θέλατε να του μοιάσετε;

Είχα τη μεγάλη τύχη να βρεθούν στο δρόμο μου, από νεαρός ακόμα μαθητής, φωτεινοί άνθρωποι όχι μόνον αρχιμουσικοί αλλά και καθηγητές ή συνεργάτες τους οποίους πάντα είχα και έχω ως πρότυπα. Δεν ξεχωρίζω κάποιον, σίγουρα όλοι με επηρέασαν και με βοήθησαν τόσο εκπαιδευτικά άλλο τόσο και εργασιακά .Τους είμαι ευγνώμων!

Είστε ένας άνθρωπος που ασχολείστε με τη μουσική από πολύ μικρή ηλικία. Βάσει του βιώματος σας, πόσο σημαντική θεωρείτε την μουσική στην διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού;

Τη μουσική ως μέρος της διαπαιδαγώγησης ενός παιδιού τη θεωρώ αν όχι επιβεβλημένη τουλάχιστον απαραίτητη. Η μουσική παρέχει πνευματική καλλιέργεια και ισορροπία, ενώ αναπτύσσει τις ψυχικές και διανοητικές λειτουργίες από πολύ μικρή ηλικία. Θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ με ελάχιστα λόγια και στην παιδεία που παρέχουν ειδικά οι Φιλαρμονικές της Κέρκυρας οι οποίες αποτελούν τα αυθεντικότερα ίσως “Σχολεία Μουσικής”’. Έχουν ως βασικό σκοπό την καλλιέργεια της Θείας Τέχνης της Μουσικής, κυρίως στα παιδιά του νησιού, τα οποία έχουν τη δυνατότητα να ενταχθούν σε μια μεγάλη οικογένεια με ηθικές και υψηλές αισθητικές αξίες. Οι Φιλαρμονικές μας πλάθουν την αυριανή κοινωνία και βέβαια εκτός από μουσικούς διαμορφώνουν και τους ακροατές του μέλλοντος. Ένα ιδιαίτερα σημαντικό κοινωνικό στοιχείο είναι ότι οι ασχολούμενοι με αυτές βρίσκονται πολύ μακριά από τους γνωστούς πειρασμούς και κινδύνους της εποχής όπως είναι οι ουσίες και ο εθισμός στο διαδίκτυο.

Στην Παλαιά Φιλαρμονική συναναστρέφεστε με πολλά νέα παιδιά. Η επαφή σας με τη νέα γενιά, σας κάνει να αισιοδοξείτε για την επιβίωση της κλασσικής μουσικής στις επόμενες γενιές;

Νομίζω ότι η κλασική μουσική έχει αντέξει και έχει επιβιώσει σε πιο δύσκολες εποχές. Ένας σημαντικός λόγος που αφορά στην επιβίωσή της είναι οι Μπάντες των Φιλαρμονικών όπου το συναυλιακό τους ρεπερτόριο αποτελούνταν από έργα κλασικής μουσικής, κυρίως οπερατικά αποσπάσματα και συμφωνική μουσική. Αυτό οφείλεται εν πολλοίς στις επιλογές των αρχιμουσικών τους. Η συνέχειά της εξαρτάται από το πώς εμείς θα την αξιοποιήσουμε στο μέλλον και πώς θα τη μεταδώσουμε στα νέα παιδιά τα οποία έτσι κι αλλιώς τη βρίσκουν στο δρόμο τους αφού η “κλασική μουσική” αποτελεί τη βάση των μουσικών τους σπουδών.

Η Κέρκυρα έχει μία τεράστια μουσική παράδοση και μάλιστα είναι γνωστή σε όλη την Ελλάδα για τις μπάντες και τις Φιλαρμονικές της. Πιστεύετε ότι το επίπεδο των Φιλαρμονικών μας είναι υψηλό; Θα θέλατε να αλλάξετε κάτι;

Οι Φιλαρμονικές της Κέρκυρας μέχρι να ξεκινήσει η περιπέτεια με τον κορωνοϊό ήταν σε υψηλό επίπεδο και ορισμένες τολμώ να πω και σε πολύ υψηλό εάν βέβαια λάβουμε υπόψη μας το ότι αποτελούνται κυρίως από ερασιτέχνες μουσικούς. Λειτουργικά το σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι ότι ενώ έχει αυξηθεί ο αριθμός των σπουδαστών και έχει ανέβει το επίπεδο των καθηγητών και διδασκάλων, οι μουσικοί λόγω πολλαπλών υποχρεώσεων δεν διαθέτουν τον απαιτούμενο χρόνο μελέτης και ενασχόλησής τους με τη μουσική όσο παλαιότερα. Αυτό θα ήθελα πραγματικά να αλλάξει. Παρόλα αυτά, ο πήχης του βαθμού δυσκολίας των μουσικών έργων που εκτελούμε παραμένει υψηλός με σπουδαία αποτελέσματα, ξεπερνώντας πολλές φορές τον ίδιο μας τον εαυτό.

Υπάρχει κάτι που σας έχει πει κάποιο παιδί στην Φιλαρμονική το οποίο να σας έχει συγκινήσει και ίσως να σας θύμισε τον εαυτό σας σε παιδική ηλικία;

Πάρα πολλές φορές έχει συμβεί να δω τον εαυτό μου στην παιδική μου ηλικία στο πρόσωπο κάποιου παιδιού! Ο ενθουσιασμός και οι ανησυχίες του σήμερα είναι παρόμοιες με τότε. Αυτό που με συγκινεί ιδιαίτερα είναι όταν συναντώ παλαιούς μας μαθητές – μουσικούς οι οποίοι είτε βρίσκονται μακριά είτε δεν μπορούν για διάφορους λόγους να συμμετέχουν στις δραστηριότητες της Φιλαρμονικής να σου καταθέτουν την ωραία τους ανάμνηση για τα χρόνια που έζησαν ως ενεργοί μουσικοί. Οι πρόβες, οι εμφανίσεις, τα ταξίδια, οι όμορφες, ακόμα και οι δύσκολες στιγμές… Το πέρασμα από τη Φιλαρμονική είναι κάτι που σε συνοδεύει σε όλη σου τη ζωή!

O Ινδονήσιος αρχιμουσικός Adrian Prabava σε μια συνέντευξη του είχε πει: «Η διεύθυνση ορχήστρας δεν έχει να κάνει μόνο με τεχνικά ζητήματα, έχει να κάνει και με την ικανότητά σου να επιβάλλεσαι, και με το τι μπορείς να μεταδώσεις πέρα από την παρτιτούρα». Κατά τη γνώμη σας, ποια είναι η πιο σπουδαία αρετή που πρέπει να έχει ένας αρχιμουσικός;

Η σπουδαιότερη κατάκτηση ενός αρχιμουσικού πιστεύω είναι το να καταφέρει να εμπνεύσει τους μουσικούς. Πρώτα και κύρια με την προσωπικότητά του και μετά με τις γνώσεις, το ήθος, την τεχνική του κατάρτιση, τις ιδέες και την άποψή του για τα έργα τα οποία καλείται να διδάξει και να ερμηνεύσει! Για να κατακτήσεις όλα αυτά πέραν του φυσικού χαρίσματος χρειάζεται πάρα πολύ δουλειά με υπομονή και επιμονή στη μελέτη και βέβαια την απαιτούμενη σοβαρότητα.

Από τις μέχρι τώρα συνεργασίες σας, υπάρχει κάποιο άτομο που ξεχωρίζετε; Κάποιο πρόσωπο που νιώθετε ότι έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επαγγελματική σας πορεία;

Εάν χώριζα σε περιόδους τη ζωή μου σε σχέση με την επαγγελματική μου πορεία στη μουσική, τότε από κάθε μία σίγουρα θα ξεχώριζα κάποιο πρόσωπο. Ο αρχιμουσικός μου στη Μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού Αλέξανδρος Παυλάκος, ο καθηγητής κρουστών στο Ωδείο Αθηνών Δημήτρης Μαρινάκης και ο αρχιμουσικός Λουκάς Καρυτινός στη διεύθυνση ορχήστρας είναι οι άνθρωποι στους οποίους οφείλω πολλά. Ο κάθε ένας ξεχωριστά, σε σημαντικές στιγμές στην επαγγελματική μου διαδρομή υπήρξαν πραγματικά πολύτιμοι, γεγονός που οφείλω να μην ξεχνώ.

Ποια συναυλία σας δεν θα ξεχάσετε ποτέ και γιατί;

Θα ξεχώριζα τη συναυλία που δώσαμε το Σεπτέμβριο του 2017 με τη Μπάντα της Παλαιάς στο Ιερό Νησί της Πάτμου στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Θρησκευτικής Μουσικής προσκεκλημένοι του καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ και αρχιμουσικού της Συμφωνικής Ορχήστρας της Φιλαρμονικής μας Άλκη Μπαλτά. Ήταν μια αλησμόνητη θαρρώ εμπειρία για όλους τους συμμετέχοντες. Η Ιερότητα του μέρους, αφού το αμφιθέατρο βρίσκεται ελάχιστα μόλις μέτρα από το Σπήλαιο Της Αποκάλυψης Του Θεού Στον Ευαγγελιστή Ιωάννη, η ενέργεια της στιγμής, τα έργα της συναυλίας, η απόδοση και ερμηνεία των μουσικών καθώς και άλλες προσωπικές στιγμές καθιστούν τη συναυλία μοναδική!

Πέρα από ένας πολύ σπουδαίος αρχιμουσικός είστε και ένας πολύ σημαντικός συνθέτης. Από πού αντλείτε την έμπνευσή σας;

Αντλώ την έμπνευσή μου από το Θεό, την οικογένειά μου, τους φίλους μου, τους μαθητές μου και τους συνεργάτες μου, την ιστορία και τη μυθολογία, τη φύση και βέβαια την Κέρκυρα…

Η πρώτη σας δισκογραφική δουλειά φέρει τον τίτλο «Spring Ritual» («Εαρινή ιεροτελεστία»). Ο συγκεκριμένος δίσκος περιλαμβάνει συνθέσεις που είναι εμπνευσμένες από την αρχαία ιστορία της Κέρκυρας αλλά και τη λαϊκή παράδοση. Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια σχετικά με αυτό το επαγγελματικό σας εγχείρημα;

Δεν θα έλεγα ότι πρόκειται για ένα επαγγελματικό εγχείρημα υπό την έννοια του εμπορικού κέρδους. Πρόκειται ουσιαστικά για μια καταγραφή σε ψηφιακό δίσκο CD μέρους των έργων μου για μπάντα τα οποία οπωσδήποτε έχουν και άρωμα Κέρκυρας αφού όπως προανέφερα αποτελεί βασική πηγή της έμπνευσής μου. Όλη η διαδικασία της ηχογράφησης ήταν μια πολύ ξεχωριστή εμπειρία και το σημαντικό για μένα είναι ότι τα έργα αποδίδονται από τη Μπάντα της ΦΕΚ. Θα ήταν μεγάλη παράλειψη εάν δεν αναφέρω ότι η πραγματοποίηση αυτής της παραγωγής θα ήταν αδύνατη εάν δεν συνέβαλε οικονομικά η ιδιωτική βοήθεια του ζεύγους Σπύρου και Μαίρης Σαμοϊλη. Το παρόν CD διατίθεται από τα βιβλιοπωλεία ‘’ΙΑΝΟΣ’’, το Μουσείο Μουσικής της Φιλαρμονικής μας αλλά και διαδικτυακά!

Καθώς πλησιάζουμε στο τέλος της συνέντευξης μας θα ήθελα να σας ρωτήσω το εξής: πώς γίνεται και ένας πολυβραβευμένος μουσικός, με ανώτατες σπουδές όπως εσείς, να μην βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην Αθήνα ή και στο εξωτερικό με σκοπό να κυνηγήσει μια μεγαλύτερη καριέρα;

Καταρχήν σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, μα δεν αισθάνομαι ότι έχω κάνει κάτι τόσο σπουδαίο. Συνειδητά έχω επιλέξει να μοιράζω το χρόνο μου μεταξύ της οικογένειάς μου και της Φιλαρμονικής. Επαγγελματικά είμαι αφοσιωμένος αποκλειστικά στην Παλαιά Φιλαρμονική παρόλες τις δελεαστικές ή λιγότερο προτάσεις που κατά καιρούς έχω δεχθεί. Θα μπορούσα να το κάνω αφαιρώντας όμως ώρες από τα παραπάνω. Ως προς την Κέρκυρα, νομίζω πως είναι ένας μοναδικός χώρος δημιουργίας και καλλιτεχνικής έκφρασης καθώς και ιδανικός (για επαρχία) τόπος να μεγαλώνεις τα παιδιά σου. Ωστόσο, δεν αποκλείω για το μέλλον κάποιες περαιτέρω σπουδές – που πάντα είναι απαραίτητες, επειδή όλα εξελίσσονται – όπως και συνεργασία με άλλους καλλιτεχνικούς φορείς.

Αυτή τη περίοδο διανύουμε μία τρομερή πανδημία και κάθε καλλιτεχνική δράση έχει σταματήσει. Αφού όλα αυτά περάσουν ποια είναι τα όνειρα σας για το μέλλον;

Η κατάσταση στην οποία ζούμε το τελευταίο έτος και καλλιτεχνικά είναι δυστυχώς τραγική. Έχει ανασταλεί κάθε μουσική δραστηριότητα τόσο σε επίπεδο εκπαίδευσης – τα διαδικτυακά μαθήματα που πραγματοποιούνται σε καμία περίπτωση δεν αναπληρώνουν τη δια ζώσης επικοινωνία – άλλο τόσο και σε συναυλιακό. Όταν όλα αυτά φύγουν και με την ελπίδα ότι θα επιστρέψουμε έστω και μερικώς στην προηγούμενη κατάσταση, θα ήθελα πρωτίστως να πραγματοποιηθούν όλες αυτές οι εκδηλώσεις που αναβλήθηκαν. Από εκεί και πέρα υπάρχουν όνειρα που συνδέονται τόσο με τη Φιλαρμονική άλλο τόσο και με τους προσωπικούς στόχους. Για την ώρα θα ήταν άκαιρο να πούμε το πότε και πού, απλά ας είμαστε αισιόδοξοι…

Show More

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button