Arts

Κατερίνα Παντέλα: “Ποτέ δεν είδα τα animation σαν κινηματογραφική μορφή μόνο για παιδιά, για μένα είναι απλά ένα διαφορετικό εργαλείο να αφηγηθώ μια ιστορία”.

 

Η Κατερίνα Παντέλα είναι μία γυναίκα που για πολλούς από εμάς που είμαστε λάτρεις των animation αποτελεί μία μοναδική πηγή έμπνευσης!!! Είναι ένας νεαρός χαμογελαστός άνθρωπος που κατάγεται από την Κύπρο και από όταν ήταν μικρό παιδί θαύμαζε τις ταινίες της Walt Disney και αναρωτιόταν τι να κρύβεται πίσω από τον μαγευτικό κόσμο των κινουμένων σχεδίων. Έτσι λοιπόν μόλις τελείωσε το σχολείο με πυξίδα πάντα την αγάπη της για τα animation γέμισε μια βαλίτσα με θέληση, θετική σκέψη και πίστη στον εαυτό της και μετακόμισε στην Αγγλία όπου και σπούδασε Animation Production (παραγωγή κινουμένων σχεδίων).

Μετά το πέρας των σπουδών της άρχισε να εργάζεται σαν σχεδιάστρια και δημιουργός ταινιών κινουμένων σχεδίων. Η αναγνώριση της δουλειάς της και της συνεχής της προσπάθειας ήταν απλά θέμα χρόνου και κάπως έτσι η Κατερίνα βρίσκεται σε μεγάλα στούντιο παραγωγής και το όνειρο της για μία καριέρα στον χώρο των animation παίρνει σάρκα και οστά.

Μέσα στην επαγγελματική της πορεία έχει εργαστεί για πολύ σημαντικές παραγωγές animation όπως της Disney XD, Nickelodeon, CBBC, Amazon, σε διάφορα στούντιο της Ιρλανδίας όπως για παράδειγμα το Cartoon Saloon, Brown Bag Films, Boulder Media, κλπ. Μια πολύ σημαντική της συνεργασία ήταν και όταν εργάστηκε ως σχεδιάστρια/Production & Character Designer της πρώτης Κυπριακής σειράς καρτούν με τίτλο ’Magic Molly’, της Μαρίας Παύλου με χορηγία από την Creative Europe που εκπροσώπησε την Κύπρο για πρώτη φορά στο διεθνές CARTOON FORUM στην Γαλλία. Μέχρι την άνοιξη του 2020 η Κατερίνα εργάσθηκε στο Όσλο σε ένα πρότζεκτ της εταιρείας «Mikrofilm», ενώ πλέον βρίσκεται στην Κύπρο όπου μαζί με την Μαρία Παύλου δουλεύουν ένα πολλά υποσχόμενο project το “The Olive Bunch”!!!

Η Κατερίνα έχει μία αξιόλογη επαγγελματική πορεία στο χώρο του σχεδιασμού και της παραγωγής ταινιών κινουμένων σχεδίων και πραγματικά θεωρώ ότι αξίζει τον σεβασμό και τον θαυμασμό όλων μας. Πιστεύω ότι περνάει πολύ ηχηρά ένα μήνυμα σε όλους μας και κυρίως στα νέα παιδιά ότι τα όνειρα μας αν τα κυνηγήσουμε αργά ή γρήγορα θα τα πραγματοποιήσουμε!!!

Εύχομαι μέσα από τα λόγια της να “περιπλανηθούμε” μέσα στους ολοκληρωτικά φανταστικούς κόσμους των animation όπως χαρακτηριστικά λέει η ίδια και να ταξιδέψουμε λίγο στα παιδικά μας χρόνια… τότε που ξυπνούσαμε κάθε Κυριακή στις 7.00 για να δούμε κινούμενα σχέδια στην τηλεόραση και φανταζόμασταν μέρη μαγικά με δράκους και πριγκίπισσες αλλά και μαχητές του διαστήματος και ThunderCats !!!

Όταν ήσουν παιδί ποιο ήταν το αγαπημένο σου κινούμενο σχέδιο και γιατί;

Δυσκολεύομαι να απαντήσω καθώς είναι πολλές οι παραγωγές που με σημάδεψαν μεγαλώνοντας. Αν πρέπει να ξεχωρίσω μόνο μία για να απαντήσω στην ερώτηση τότε διαλέγω την κλασικότατη “Η Πεντάμορφη και το Τέρας” σε σκηνοθεσία Γκάρι Τρούσντεϊλ και Κερκ Γουάις, της Walt Disney Pictures. Αυτή η ταινία με ταξίδευε σαν παιδί, όχι μόνο με το απίστευτο κινηματογραφικό ταλέντο των καλλιτεχνών και την εκτέλεση της ιστορίας αλλά και τη φανταστική μουσική του Άλαν Μένκεν και Χάουαρντ Άσμαν, που κέρδισαν για την ταινία αυτή και το Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής και το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού καθώς και την πρώτη υποψηφιότητα ταινίας κινουμένων σχεδίων για το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Θυμάμαι να το βλέπω μικρή και να φοβάμαι, να έχω εφιάλτες με τις πρώτες σκηνές στο κάστρο, να θαυμάζω την πρωταγωνίστρια νομίζοντας ότι ξέρω τι θέλει, να γελώ με το τραγούδι Be Our Guest, να απεχθάνομαι το Τέρας στην αρχή αλλά μετά να αγαπώ κάθε του φράση και αντίδραση γιατί από ένα σημείο και μετά άρχισα να τον καταλαβαίνω και να τον συγχωρώ και να κρατώ την ανάσα μου όταν πεθαίνει (κι ας το έβλεπα σχεδόν καθημερινά). Ακόμα με αγγίζει σαν έργο. Είναι ένα αριστούργημα και από τις πρώτες ταινίες που έβαλαν στο μυαλό μου, ότι ίσως ο σχεδιασμός κινουμένων σχεδίων, είναι ένα επάγγελμα που θα ήθελα να ακολουθήσω.

Στην ηλικία των 18 σου χρόνων αποφασίζεις ότι θες να ασχοληθείς με τον σχεδιασμό και την δημιουργία κινουμένων σχεδίων. Οι γονείς σου σε υποστήριξαν σ’ αυτό; Κάνω αυτή την ερώτηση γιατί το επάγγελμα που αποφάσισες να ακολουθήσεις δεν είναι μέσα στη γκάμα των συνηθισμένων επαγγελμάτων και συνήθως οι γονείς επιθυμούν πιο ασφαλείς επαγγελματικές επιλογές για τα παιδιά τους.

Η αλήθεια είναι ότι στην ηλικία των 18 ήμουν σε σύγχυση για το αν θα ακολουθούσα τη σχολή Καλών Τεχνών ή αν θα έμπαινα σοβαρά στον κόσμο του κινηματογράφου μέσω του κινούμενου σχεδίου. Οι γονείς μου ήθελαν πολύ να ακολουθήσω το κινούμενο σχέδιο και μάλλον με βοήθησαν να το ξεκαθαρίσω στο μυαλό μου , αλλά η τελική απόφαση ήρθε από εμένα αφού δοκίμασα και τα δύο για μερικούς μήνες. Άρα ναι, είχα την υποστήριξη τους και τον ενθουσιασμό τους αφού και οι ίδιοι είναι θαυμαστές της τέχνης του animation. Όλως παραδόξως οι γονείς μου πίστευαν ότι το κινούμενο σχέδιο είναι μία ασφαλής επιλογή για ένα παιδί καλλιτεχνικής φύσης, αν και ήξεραν ότι το επάγγελμα αυτό δεν υπήρχε ούτε σαν ιδέα στην Κύπρο. Ίσως να ‘έβλεπαν’ καλύτερα από μένα τις πιθανότητες ανάπτυξης και εξέλιξης αυτού του επαγγέλματος και το πόσα πολλά έχει να προσφέρει το animation, από αυτά που παρατηρούσαν στο εξωτερικό… Η αλήθεια είναι ότι δεν τους ρώτησα ποτέ γιατί έμοιαζαν πολύ άνετοι με την απόφαση μου να ακολουθήσω αυτή την καριέρα… ίσως και να ανησυχούσαν αλλά δεν μου το έδειξαν. Από την άλλη, εκτίμησα πάρα πολύ ότι έδειξαν εμπιστοσύνη στις ικανότητες μου αλλά και στην επιμονή μου να γίνομαι καλύτερη και να μαθαίνω. Θυμάμαι μια φράση που είχε πει τότε μία θεία μου στην μάνα μου: ‘’Σε τούτες τις δουλειές, θέλεις το σκουλούτζιν για να είσαι καλά’’ (σκουλούτζιν = σκουλήκι στα Κυπριακά) . Δηλαδή δεν πρέπει να έχεις μόνο αγάπη για την τέχνη σου αλλά πρέπει να το τρέχεις συνέχεια, να ψάχνεσαι, να το κυνηγάς, να θες πάντα να μαθαίνεις και να το διαδώσει αυτό που κάνεις , να είναι το καύσιμο σου, να μην καθησυχάζεσαι και να μην το αφήνεις. Ίσως να πίστευαν ότι είχα το “σκουλούτζιν”. Ίσως να παίζει ρόλο ότι και η μαμά μου είναι ένα άτομο δημιουργικό με αρκετούς ανθρώπους με καλλιτεχνικές ανησυχίες στην οικογένεια της, καθώς έχει και ένα θείο σκηνοθέτη που αγαπάμε πολύ και οι δύο μας… η οικογένεια μου είναι αρκετά εξοικειωμένη με αυτά τα επαγγέλματα θα έλεγα , εξάλλου παρόμοια καριέρα έχει ακολουθήσει και η μικρότερη αδερφή μου.

Τα animation πλέον “έχουν περάσει” σε άλλο επίπεδο. Μέσα από μια ταινία κινουμένων σχεδίων μπορεί ένας δημιουργός να καταδικάσει φαινόμενα όπως ο ρατσισμός ή η δυσκολία της αποδοχής της διαφορετικότητας. Πιστεύεις ότι τα animation του σήμερα αφορούν πέρα από παιδιά και ενήλικες; Ένας ενήλικας μπορεί μέσω ενός κινουμένου σχεδίου να “πάρει” σημαντικά μηνύματα;

Ναι, χωρίς αμφιβολία!!!Ποτέ δεν είδα το animation σαν κινηματογραφική μορφή μόνο για παιδιά. Για μένα είναι απλά ένα άλλο εργαλείο αφήγησης, μια άλλη τεχνική, γι’ αυτό άλλωστε κάποτε οι character animators αποκαλούνταν και “ηθοποιοί με μολύβι”. Η δουλειά μας είναι η ίδια με τους δημιουργούς live action ταινιών. Να περάσουμε δηλαδή μια ιστορία, μια ιδέα, ένα προβληματισμό στους εαυτούς μας και στον θεατή. Άρα ναι, πολλές από τις ιστορίες ενός κινούμενου σχεδίου αφορούν οποιονδήποτε βλέπει τον εαυτό του σ’ αυτές, συνδέεται απόλυτα με ένα χαρακτήρα ή μια κατάσταση, νιώθει εμπάθεια και αντιλαμβάνεται κάτι που δεν είχε σκεφτεί πριν. Δεν έχει να κάνει με την ηλικία και κατά την γνώμη μου οι καλύτερες ταινίες και σειρές είναι αυτές που ‘τραβούν’ , μαγεύουν και προβληματίζουν τους “μεγάλους” και τα παιδιά μαζί. Ένα καλό παράδειγμα είναι η ταινία The Breadwinner της Νora Twomey, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο για την ιστορία της Παρβανέ, ενός εντεκάχρονου κοριτσιού το οποίο επιβιώνει κάτω από σκληρές συνθήκες υπό το καθεστώς των Ταλιμπάν. Η ταινία αυτή ταξιδεύει και σημαδεύει τον θεατή ανεξάρτητου ηλικίας. Επίσης, χώρες όπως η Ιαπωνία, η Κορέα και η Κίνα αντιμετωπίζουν πολύ διαφορετικά τις παραγωγές animation αφού εκεί ανέκαθεν το κινούμενο σχέδιο ήταν εργαλείο σοβαρό και δεν περιοριζόταν σε ηλικίες , με χαρακτηριστικό και σημαντικό παράδειγμα το Grave of the Fireflies (1988).

Η παραγωγή κινουμένων σχεδίων σε πόσα στάδια χωρίζεται;

Εξαρτάται πάντα από το project αλλά σε πολύ γενικές γραμμές υπάρχουν 3 κύρια στάδια:

  1. Αρχικά έχουμε τo pre-production : story art, σενάρια, storyboards, visual development και production design δηλαδή ο σχεδιασμός του κόσμου με τους χαρακτήρες, τις τοποθεσίες, τον φωτισμό, το cinematography, το editing style, τα πρώτα στάδια σύνθεσης μουσικής και ήχου, την ατμόσφαιρα και γενικά το visual style της παραγωγής.
  2. Στη συνέχεια το production stage και εδώ είναι που αρχίζουμε να βλέπουμε τους χαρακτήρες να “υπάρχουν”, να κινούνται, να σκέφτονται, τα background paintings αρχίζουν να παίρνουν μορφή σκηνικού, η μουσική και ο διάλογος (με φωνές δανεισμένες από ηθοποιούς) φλερτάρουν όλο και περισσότερο με την απόδοση κίνησης στους χαρακτήρες και το μοντάζ.
  3. Το τελευταίο στάδιο είναι το post production, η στιγμή που όλα παίρνουν την τελική τους μορφή, γίνεται το τελευταίο editing και compositing, διορθώνονται τυχόν λάθη, και ετοιμάζεται το τελικό format για την μεγάλη οθόνη, για την τηλεόραση, κλπ.

Εσύ όταν σχεδιάζεις κάποιον ήρωα συνήθως ακολουθείς συγκεκριμένες γραμμές από την εταιρία παραγωγής ή υπάρχει κάποια σχετική ελευθερία;

Θα έλεγα και τα δυο. Εξαρτάται πάντα από την παραγωγή. Οι μεγάλες εταιρείες έχουν συνήθως μια ξεκάθαρη ιδέα για το τι θέλουν και σε αυτές τις περιπτώσεις προσπαθώ να αποδώσω το όραμα του δημιουργού και σκηνοθέτη, μαζί με ομάδες πολλών καλλιτεχνών. Τα πιο μικρά projects έχουν περισσότερη ελευθερία και τότε μπορώ να κατευθύνω εγώ το art direction.

Τα animation είναι μια μορφή τέχνης εναλλακτικού χαρακτήρα. Πλέον τα συναντάμε όχι μόνο σε ταινίες αλλά και σε άλλες τεχνολογίες όπως τα video games… Θες να μας μιλήσεις λίγο για αυτό το “πάντρεμα” animation και τεχνολογίας;

Αν και το δικό μου ενδιαφέρον έχει να κάνει με την τηλεοπτική και κινηματογραφική πλευρά του animation, είναι γεγονός ότι η τεχνολογία και το animation πάνε πλέον χέρι-χέρι. Ένα καλό παράδειγμα πέρα από τα video games και το VR (virtual reality) που είναι πλέον τα προφανή, είναι η χρήση του animation στον χώρο της ιατρικής τεχνολογίας. Ένα βίντεο animation μπορεί για παράδειγμα να δείξει στον ασθενή αλλά και στον γιατρό πως θα λειτουργήσει το συγκεκριμένο μηχάνημα κατά την διάρκεια μίας επέμβασης ή εξέτασης πάνω στον ασθενή.

Έχεις εργαστεί για παραγωγές animation της Disney XD, Nickelodeon και άλλες. Από όλες τις δουλειές που έχεις συμμετάσχει υπάρχει κάποια που ξεχωρίζεις γιατί σου “έδωσε” το κάτι παραπάνω;

Δύσκολη ερώτηση!!! Μάλλον μία από τις δουλειές που ίσως έχω ξεχωρίσει είναι η σειρά Wander Over Yonder με υπογραφή Craig McCracken, δημιουργός που θαύμαζα από παιδί και είχα δει όλες του τις σειρές. Ήταν η τρίτη μου παραγωγή μετά την σχολή, και έμαθα τόσα πολλά μέσα σε μόνο μερικούς μήνες. Το άγχος ήταν τεράστιο και είχε γίνει μια έκρηξη στον εγκέφαλο μου… όλοι στην ομάδα ήταν τόσο ταλαντούχοι και αγωνιζόμουν με νύχια και με δόντια να κρατηθώ στο ίδιο επίπεδο (με πολύ συχνές αποτυχίες εννοείται). Μετά έμαθα ότι την σειρά την έβλεπε και ο μικρότερος μου αδελφός στην Κύπρο και αυτό με χαροποίησε πολύ, αφού η γνώμη του μετρά ιδιαίτερα για μένα!!!!

Είσαι η σχεδιάστρια της πρώτης Κυπριακής σειράς καρτούν με τίτλο ’Magic Molly’, της Μαρίας Παύλου με χορηγία από την Creative Europe. Πως προέκυψε αυτή η συνεργασία; Ποιο είναι το περιεχόμενο αυτής της παιδικής σειράς;

@pixelgiants property

Η Μαρία και ο συνεργάτης της Νεόφυτος Νεοφύτου (οι pixelGiants https://pixelgiants.com/) με βρήκαν διαδικτυακά, όταν ήμουν ακόμη στο Δουβλίνο και η ιδέα του ’Magic Molly’ ήταν σε πολύ αρχικό στάδιο. Μιλώντας λίγο μαζί τους και χωρίς να τους ξέρω καλά-καλά, κατάλαβα ότι ‘κουβαλούν’ την ίδια τρέλα με μένα και έχουμε κοινό όραμα. Ήθελα να γνωρίσω κι εγώ την μαγισσούλα Molly με την οποία η Μαρία είχε πλέον εμμονή…. Μετά από λίγο διάστημα δημιουργήθηκε μια στενή φιλική και επαγγελματική σχέση , με σεβασμό στις ικανότητες που είχε ο καθένας από εμάς, ώστε να υλοποιηθεί αυτό το τόσο αγαπημένο project. Εν τέλει σε διάστημα 3-4 χρόνων είχαμε χτίσει τον κόσμο της Μagic Molly μαζί με μια ομάδα έμπειρων Κυπρίων και ξένων δημιουργών παίρνοντας όλοι απεριόριστη δύναμη από το πείσμα και την επιμονή της Μαρίας, η οποία ήταν και η κινητήρια δύναμη αυτής της δουλειάς.
Η ιστορία λοιπόν αυτής της τηλεοπτικής σειράς αφορά μία μαθητευόμενη μάγισσα την Molly, και τον καλύτερό της φίλο, Vigor, ένα χαλαρό δράκο. Ζουν με τον παππού μάγο που την καθοδηγεί ώστε να γίνει μια ικανή μάγισσα και κηδεμόνας του δάσους. Χάος και κωμωδία επικρατεί σε κάθε επεισόδιο!!! Οι περιπέτειες τους οδηγούνται πολύ συχνά από το ζωηρό πνεύμα της Molly καθώς και από την απρόσμενη χρήση των νέων ξορκιών.

Μέχρι την άνοιξη του 2020 εργαζόσουν στο Όσλο σε ένα project της εταιρείας «Mikrofilm»; Τι αφορούσε αυτό το project;

Στο Όσλο εργάστηκα πάνω σε ένα πολύ σπουδαίο project… την υπέροχη ταινία Titina της Kajsa Næss και πραγματικά ήμουν και είμαι πολύ ενθουσιασμένη με την πρώτη μου ουσιαστική εμπειρία στην σχεδίαση ταινίας μεγάλου μήκους. Θα ήθελα να συνεχίσω να εξερευνώ τον κόσμο κινηματογραφικών έργων μεγάλου μήκους και να μάθω όσα περισσότερα μπορώ από αυτές τις μεγάλες παραγωγές. Φυσικά η αγάπη που έχω για τις σειρές κινουμένων σχεδίων είναι δεδομένη και κάπως έτσι λίγο μετά το τέλος του project στο Όσλο άρχισα να δουλεύω για μία νέα σειρά animation σε συνεργασία με ένα στούντιο στο Δουβλίνο.

Θα ήθελες να μας μιλήσεις για τo ‘The Olive Bunch’ , τη νέα πολλά υποσχόμενη σειρά animation που δημιούργησες μαζί με τη Μαρία Παύλου στην Κύπρο;

Μαζί με τη Μαρία Παύλου, τακτική συνεργάτη και φίλη, δημιουργήσαμε τo ‘The Olive Bunch’ , μια νέα σειρά animation. Οι ιστορίες μας αφορούν τις περιπέτειες τριών καλών φίλων, της Αμίρα, του Στέφανου και του Γιάννη. Η παρέα αυτή σιγά σιγά μεγαλώνει και τα παιχνίδια τους πολύ συχνά τους οδηγούν στον ελαιώνα της γιαγιάς Λόλας, αφήνοντας το απόλυτο χάος στο πέρασμά τους!!!

Βλέποντας αυτή τη σειρά, θα φάμε ελιόπιτες της γιαγιάς. Θα γουργουρίσουμε με τα γατιά μες τα γεράνια της αυλής. Θα χτίσουμε δεντρόσπιτα και θα κάνουμε ζαβολιές. Θα δούμε καλικάντζαρους και αν είμαστε τυχεροί, γιατί όχι και τον δράκο του νερού… Στον ελαιώνα μας, η παράδοση συναντά την ακούραστη και γεμάτη περιέργεια νέα γενιά.

Πιο συγκεκριμένα ο στόχος μας είναι η υλοποίηση της παραγωγής του ‘The Olive Bunch’ στην Κύπρο μαζί με ξένους συμπαραγωγούς. Με σκληρή και συνεχή δουλειά, ελπίζουμε πως θα τα καταφέρουμε. Ίσως να είμαστε και ο λόγος για τον επαναπατρισμό Κύπριων καλλιτεχνών που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό και που θέλουν να εργαστούν στον τόπο τους.

Το παρθενικό ταξίδι του ‘The Olive Bunch’ έχει γίνει στο Cartoon Forum 2020, μπροστά σε ανθρώπους από όλους τους κλάδους της βιομηχανίας του animation. Γενικά κάνουμε μία μεγάλη προσπάθεια να προσελκύσουμε ενδιαφέρον από επενδυτές, συμπαραγωγούς, κανάλια και διανομείς animation. Με αυτό το event σαν αφετηρία, θα προσπαθήσουμε να λάβουμε μέρος και στο MIP Junior στη Γαλλία, όσο και στο Kidscreen στην Αμερική. Το project πρέπει οπωσδήποτε να ταξιδέψει έξω από την Κύπρο, για να προσελκύσει περαιτέρω χρηματοδότηση. Μόνο έτσι θα κλειστεί μια συμφωνία συμπαραγωγής.

Με όπλα μας την συνεχή και αδιάκοπη προσπάθεια, την επιμονή μας καθώς και την προσήλωση στον στόχο μας, κάνουμε ότι μπορούμε για να είμαστε ενημερωμένοι γύρω από την τέχνη μας και να συμβαδίζουμε με την πρόοδο που έχουν άλλες χώρες στον χώρο του animation, έτσι ώστε να παραδίδουμε την καλύτερη δουλειά σύμφωνα πάντα με τις δυνατότητές μας… έχοντας όμως πάντα στο μυαλό μας την δημιουργία animation αντίστοιχης ποιότητας με αυτήν που υπάρχει στο εξωτερικό. Δεν επαναπαυόμαστε και δεν παίρνουμε σαν δεδομένο τα όσα έχουμε πετύχει μέχρι τώρα, αφού γνωρίζουμε καλά πως ο δρόμος μας είναι μακρύς και ίσως δυσκολότερος απ’ ότι συνήθως, μιας και είμαστε μία μικρή ομάδα από την Κύπρο.

Μπορείς να μου πεις τρεις καλούς λόγους γιατί κάποιος να επιλέξει να ασχοληθεί με το Animation Production;

  1. Γιατί έχει ανάγκη να βλέπει και να δείχνει ιστορίες και να αντιλαμβάνεται ότι μόνο έτσι μένει ζωντανός. Είναι στο ανθρώπινο DNA οι ιστορίες, από πάντα και για πάντα.
  2. Γιατί του αρέσει να δουλεύει με άλλους, ομαδικά, να δέχεται κριτική, αλλά να μην το παίρνει ανταγωνιστικά ή προσωπικά… γιατί θέλει να μαθαίνει από τους καλύτερους και στην συνέχεια να μοιράζεται αυτή τη γνώση με άλλους.
  3. Γιατί ίσως είναι λίγο μαζοχιστής και προτιμά να “ζωγραφίζει” τις ταινίες, frame by frame. Γιατί κάπως έτσι δημιουργούμε κόσμους ολοκληρωτικά φανταστικούς, τελείως δικούς μας που ξαφνικά αναπνέουν και κινούνται. Μέσα από τα animation είναι ο μόνος τρόπος τελικά οι κόσμοι αυτοί να υπάρχουν. Όσοι κάνουμε αυτή τη δουλειά, λειτουργούμε λίγο σαν μικροί παράφρονες θεοί…

Ποια είναι τα όνειρα σου για το μέλλον;

Θα ήθελα πάρα πολύ να προχωρήσω στο επόμενο στάδιο για μένα που αφορά την δημιουργία μιας μικρής εταιρείας animation στην Λευκωσία. Στην Κύπρο άρχισε σιγά σιγά να μαζεύεται μια κοινότητα animator, μικρή μεν αλλά με όρεξη για δουλειά. Θέλω όλο αυτό να το υποστηρίξω όσο μπορώ, ακόμα κι αν δεν δούμε κάτι μεγάλο να δημιουργείται στα χρόνια της δίκης μου καριέρας. Θα ήθελα να βοηθήσω στο να μπουν τα θεμέλια, να αναδυθεί ακόμα περισσότερο η τέχνη του κινούμενου σχεδίου στην Μεσόγειο. Θέλω να δώσω δύναμη και να ενθαρρύνω, τόσο τους σημερινούς δεκαοχτάχρονους που σκέφτονται να ακολουθήσουν αυτήν την επαγγελματική κατεύθυνση και μπορεί να νιώθουν κάποια ανασφάλεια για την απόφαση τους, να ακολουθήσουν μία τόσο “παράξενη” καριέρα, όσο και τις επόμενες γενιές Κυπρίων animators…

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button