Arts

Αλέξανδρος Δράκος – Κτιστάκης: “Η καλή Jazz μουσική πάντα αφορά και συγκινεί τον κόσμο”. Μια συνέντευξη γεμάτη πολύ μουσική και αγάπη για τη ζωή!!!

Αλέξανδρος Δράκος - Κτιστάκης: "Η καλή Jazz μουσική πάντα αφορά και συγκινεί τον κόσμο". Μια συνέντευξη γεμάτη πολύ μουσική και αγάπη για τη ζωή!!!Ο Αλέξανδρος Δράκος-Κτιστάκης είναι ένας άνθρωπος χαρισματικός με πολύ έντονη προσωπικότητα και μία μουσική παιδεία η οποία είναι αξία θαυμασμού . Μουσικός, δάσκαλός, συνθέτης, παρουσιαστής μουσικής εκπομπής όμως πάνω από όλα μία παθιασμένη ψυχή για Jazz μουσική με ενεργή συμμετοχή στο Ελληνικό καλλιτεχνικό γίγνεσθαι.

Αν και σαν παιδί ξεκίνησε τις σπουδές του στο Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου και αποφοίτησε , η αγάπη του για την μουσική υπήρξε μονόδρομος για την προσωπική και επαγγελματική του εξέλιξη.

Σπούδασε στην Αθήνα μοντέρνα μουσική με κατεύθυνση jazz performance στα drums ενώ είναι και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών Master’s Degree στη Μουσική ερμηνεία από το τμήμα μουσικών σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου.Πάντα έχοντας μέσα του την ανάγκη της μουσικής του εξέλιξης παρακολούθησε ιδιαίτερα μαθήματα από τους Ron Savage, Ralph Peterson, Lee Pierson, Antonio Sanchez και συμμετείχε και στο παγκόσμιο συνέδριο jazz σχολών I.A.S.J. στο Berklee College of music.

Στα drums έχει συνεργαστεί στην jazz, latin-jazz, funk και fusion-Jazz μουσική με τους:

Anthony Jackson, Eric Marienthal, Craig Handy, Bireli Lagrene, Tony Lakatos, Bob Franceschini, Brett Garsed, Dulce Pontes, Mark Murphy, Frank Gambale, Mitchel Forman, Alex Foster, Dave Friedman, Bobby Few, Mike Miller, Abram Wilson, Miles Griffith, Greg Beily, Amik Guerra, Soweto Kinch, Denys Baptiste, Jason Yarde, Rex Richardson, Paul Clarvis, Tony Remy, Reiner Witzel, Igor Lumpert, Joel Soto, Τάκη Πατερέλη, Γιώργο Κοντραφούρη, Βασίλη Ρακόπουλo, Δημήτρη Βασιλάκη, Γιώργο Φακανά, Αντώνη Ανδρέου, Δημήτρη Τσάκα, Κώστα Μπαλταζάνη, Δήμο Δημητριάδη, Τάκη Μπαρμπέρη κ.α.

Στον τομέα της Ενορχήστρωσης έχει ενορχηστρώσει παραστάσεις (ή μέρη αυτών) των εξής καλλιτεχνών:

Ελευθερία Αρβανιτάκη, Αλκηστις Πρωτοψάλτη, Νίκος Πρτοκάλογλου, Τάνια Τσανακλίδου, είδικό Αφιέρωμα στον Βασίλη Τσιτσάνη με πλήθος καλλιτεχνών, ενορχήστρωση και μουσική διεύθυνση μουσικής παράστασης με τίτλο “Shell 90 χρόνια” (μέγαρο μουσικής Αθηνών).

Μερικές από τις ενορχηστρώσεις του έχουν ερμηνευτεί στους σημαντικότερους χώρους παγκοσμίως όπως Carnegie Hall, Piccolo Teatro, Ηρώδειο Θέατρο, αρχαιολογικός χώρος Δήλου.

Ως ερμηνευτής, έχει συνεργαστεί στην Ελληνική μουσική με τους Ελευθερία Αρβανιτάκη, Τάνια Τσανακλίδου, Μιλτιάδη Πασχαλίδη, Μιχάλη Χατζηγιάννη, Ελένη Πέτα, Φοίβο Δελληβοριά, Αλέξια, Διονύση Τσακνή, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Νίκο Πορτοκάλογλου, Γιάννη Κότσιρα. κ.α.

Ο Αλέξανδρος έχει εμφανιστεί σε μερικούς από τους σημαντικότερους συναυλιακούς χώρους παγκοσμίως, μεταξύ άλλων Carnegie Hall (New York City), Sydney Opera (Australia), Teatro principal Barcelona (Spain), Piccolo Teatro di Milano (Italy), Ηρώδειο (Αθήνα), Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών (ΑΘήνα).

Όμως ο άνθρωπος αυτός εκτός από μουσικός είναι και ένας εξαιρετικός δάσκαλός και παιδαγωγός. Έχει πολυετή πανεπιστημιακή πείρα ως διδάσκων στο τμήμα μουσικών σπουδών (τομέας Jazz) του Ιονίου Πανεπιστημίου Κέρκυρας ενώ στο παρελθόν έχει διατελέσει καθηγητής drums στο Ωδείο “Φίλλιπος Νάκας”. Είναι Διευθυντής σπουδών στο LAB | Music Education της Αθήνας έχοντας υπό την επίβλεψη του τη διαμόρφωση, εξέλιξη και ομαλή λειτουργία των προγραμμάτων σπουδών, ενώ παράλληλα διδάσκει drums.

Έχει συμμετάσχει σε επιμορφωτικά σεμινάρια διδακτικής-παιδαγωγικής της μουσικής, σύγχρονων μεθόδων διδασκαλίας από το τμήμα επιμόρφωσης του Modern Music School International (Matthias Webel, Hans-Peter Becker) και είναι συνιδιοκτήτης και διευθυντής του LAB | Music Education Ηρακλείου.

Όσον αφορά το κομμάτι της δισκογραφίας, έχει κυκλοφόρήσει τις συνθέσεις του με το προσωπικό του σχήμα ALEX DRAKOS TRIO και το album με τίτλο TORA που κυκλοφορεί από την Puzzlemusik.

Τα δύο τελευταία χρόνια τον βλέπουμε στην τηλεόραση, όπου και παρουσιάζει την εκπομπή “Μουσικοί Διάλογοι” που προβάλλεται στη Βουλή Τηλεόραση και καταπιάνεται με τη ζωή των Ελλήνων Jazz μουσικών.

Ο Αλέξανδρος είναι ένας άνθρωπος που θαυμάζω και ‘ακουμπά’ τις ευαίσθητες χορδές της δικής μου φιλοσοφίας ζωής και κουλτούρας. Η συνέντευξη του θεωρώ ότι δεν αφορά μόνο τη μουσική αλλά μια γενικότερη κόσμοθεωρία που αντανακλά τη σημαντικότητα της καλλιτεχνικής υπόστασης ενός ταλαντούχου και πολυπράγμονος ανθρώπου.

Τι είναι αυτό που σας μάγεψε στην Jazz και αποφασίσατε να ακολουθήσετε αυτό το είδος μουσικής;

Ο πλούτος αυτής της μουσικής με τράβηξε από την πρώτη στιγμή. Ο αρμονικός και μελωδικός πλούτος που είναι δομημένος τεχνικά με μαθηματική σοφία ενώ παράλληλα δημιουργεί κόσμους εικόνες και συναισθήματα με ένα φαινομενικά ανεπιτήδευτο τρόπο.

Η σύνθεση είναι ένα σημαντικό κεφάλαιο στη ζωή σας. Ποια συναισθήματα θα θέλατε να γεννιούνται στους ακροατές σας, όταν εκείνοι πατάνε το play και ακούν τις δημιουργίες σας;

Αυτό που έχει σημασία κατ’ εμέ στην σύνθεση είναι η ατμόσφαιρα. Το χρώμα και το κλίμα στο οποίο υποβάλλεται ένας ακροατής από την πρώτη νότα. Συνθέτες όπως ο Μάνος Χατζηδάκις ή ο Henry Mancini και ο Antonio Carlos Jobim είχαν αυτό το κοινό χαρακτηριστικό. Αυτό είναι κάτι που θα χαιρόμουν αν συνέβαινε και στις δικές μου συνθέσεις.

Πριν από κάποια χρόνια δημιουργήσατε το Alex Drakos Trio, ένα group που αποτελείται από εσάς τον Γιάννη Παπαδόπουλο στο πιάνο και τον Ντίνο Μάνο στο μπάσο. Ξεκινήσατε οι τρεις σας αλλά κάνατε και συνεργασίες και με άλλους καλλιτέχνες ως guests όπως με τον Γιώργο Κοντραφούρη. Ποιοι είναι οι στόχοι αυτού του group; Σε τι μονοπάτια θέλετε να περιπλανηθείτε;

Το τρίο αυτό τον καιρό δεν έχει να προτείνει νέες συνθέσεις. Παρόλα αυτά πάντα υπάρχει στη μουσική μου ως πυρήνας εκτελεστικός. Στο νέο μου πρότζεκτ που πρόκειται να κυκλοφορήσει σύντομα, το τρίο ενσωματώθηκε σε μια μεγαλύτερη ορχήστρα 15 ατόμων. Όμως τα μέλη του τρίο, ο Γιάννης και ο Ντίνος συμβάλλουν πολύ δημιουργικά στη μουσική μου, γεγονός που έχει να κάνει με την πολύχρονη συνεργασία μας και προϋπηρεσία ως τρίο. Είναι σαν να ξέρουν τι θέλω από αυτούς πριν τους το ζητήσω. Πάντοτε είναι πολύ δημιουργική η συνύπαρξή μας.

Ο Art Blakey ένας σπουδαίος ντράμερ της Jazz είχε πει “Η μουσική της Jazz, διώχνει τη σκόνη από την καθημερινή ρουτίνα.” Τελικά αυτό το “ξεσκόνισμα” εκτός από απολαυστικό μήπως είναι και αναγκαίο για να διατηρήσουμε την ψυχική μας υγεία;

Για εμένα η μάχη με την καθημερινή ρουτίνα είναι ένας στόχος τόσο σημαντικός όσο η μάχη για την επιβίωση. Χρειάζονται όπλα όπως η καθημερινή επαγρύπνηση η αναθεώρηση προτεραιοτήτων και η διαρκής αναθεώρηση των επιλογών μας, από μικρές έως σημαντικές. Το πιο δύσκολο όμως απ’ όλα, προκειμένου να βγούμε από τη δύνη μιας καθημερινότητας είναι να έχουμε την ειλικρίνεια να αναγνωρίσουμε όλα αυτά που μας εγκλωβίζουν στη ζωή μας και το κουράγιο να κάνουμε αλλαγές. Πολλές φορές ένα σοκ βοηθάει. Άλλοτε οι αλλαγές έρχονται σιγά σιγά. Και στις δύο περιπτώσεις απαιτείται συνειδητότητα και μεγάλη ψυχική δύναμη. Η Jazz από την άλλη, προσφέρει στον μουσικό ένα παράθυρο στο “τώρα”. Τον αποδεσμεύει έστω και για λίγο από το παρελθόν και το μέλλον και τη λογική επεξεργασία της καθημερινότητας που μας εγκλωβίζει και μας αποτρέπει να αισθανθούμε αυτό που συμβαίνει στο τώρα. Αυτό από μόνο του είναι ένα πολύ καλό “ξεσκόνισμα” που λειτουργεί ως αφύπνιση έστω και για λίγο.

Έχετε συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα της Ελληνικής μουσικής σκηνής,έχετε παίξει ντραμς σε πολυάριθμα γκρουπ και έχετε εμφανιστεί σε πάρα πολλές συναυλίες. Τι κερδίσατε μέσα από αυτές τις συνεργασίες; ποιο είναι το μάθημα ζωής που πήρατε;

Έχω πάρει πολλά μαθήματα θετικά και αρνητικά. Το σημαντικότερο μάθημα είναι να μένεις αληθινός σε αυτό που κάνεις και όταν νιώθεις ότι αυτό που κάνεις σε εγκλωβίζει μουσικά να φεύγεις. Η δημιουργικότητα σου να πηγάζει από μια εσωτερική ανάγκη κι όχι από ανάγκη δημοσιότητας και δημοφιλίας. Δυστυχώς βλέπω ότι ζούμε σε μια άκρως ναρκισσιστική εποχή, όπου το μάρκετινγκ επηρεάζει σαρωτικά τις επιλογές του πλήθους, γεγονός που δυσχεραίνει το έργο ανθρώπων που θέλουν να δημιουργούν με ειλικρίνεια και γνησιότητα. Από τις συνεργασίες μου έχω μάθει ότι οι σχέσεις πρέπει να βασίζονται σε αμοιβαία εμπιστοσύνη και σεβασμό αλλιώς δεν είναι σχέσεις. Είναι δύσκολο να είσαι ειλικρινής και να προσπαθείς να αποφύγεις ταυτόχρονα τις συγκρούσεις. Όταν όμως η σύγκρουση γίνεται στα πλαίσια του αλληλοσεβασμού και με ευγένεια, μετουσιώνεται σε μια δημιουργική διαδικασία που κερδίζουν όλοι, αρκεί να έχουν όλοι το ίδιο κίνητρο, την ανάγκη βελτίωσης του μουσικού project.

Πέρα από μουσικός ήσασταν και καθηγητής στο τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιόνιου Πανεπιστημίου Κέρκυρας, και είστε και διευθυντής σπουδών στο «Lab/Music Education» και συνιδιοκτήτης του «Lab Heraklion/Music Education». Ποιες είναι οι συμβουλές που θα δίνατε σε ένα νέο παιδί που θέλει να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη Jazz μουσική; Σε τι πρέπει να επενδύσει, τι δεν πρέπει να ξέχνα και τι πρέπει να αποφύγει;

Αλέξανδρος Δράκος – Κτιστάκης: “Η καλή Jazz μουσική πάντα αφορά και συγκινεί τον κόσμο”. Μια συνέντευξη γεμάτη πολύ μουσική και αγάπη για τη ζωή!!!Θα του έλεγα να ΜΗΝ το κάνει, εκτός αν δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτό. Κι αυτό διότι για να μάθει κανείς μουσική και να φτάσει να γίνει επαγγελματίας μουσικός και ειδικά της Jazz θα πρέπει να κάνει τόσες θυσίες στη ζωή του, που δεν είναι ανταποδοτικές παρά μόνο σε ανθρώπους που υπεραγαπούν τη μουσική σε βαθμό που δεν μπορούν να φανταστούν τον εαυτό τους να κάνει διαφορετικά. Η μουσική απαιτεί συγκέντρωση , επιμονή και υπομονή, ατελείωτη επανάληψη , εσωστρέφεια, μοναξιά. Αν κάποιος έχει μάθει στη γρήγορη ανταμοιβή να ΜΗΝ το κάνει. Αν κάποιος έχει μάθει μετά από 15 δευτερόλεπτα να ψάχνει το επόμενο βίντεο στο youtube να ΜΗΝ το κάνει. Αν κάποιος λέει πολλά και κάνει λίγα να ΜΗΝ το κάνει. Αν κάποιος με την πρώτη απογοήτευση τα παρατάει να ΜΗΝ το κάνει. Διαφορετικά αν κάποιος μπορεί να ξεπεράσει όλα τα παραπάνω και θέλει να μπει σε αυτό το δύσκολο μονοπάτι, αργά η γρήγορα η μουσική θα του χαρίσει τη μαγεία της απλόχερα, τη δύναμη όλου του σύμπαντος σε μικρές ακούσιες στιγμές, τόσο μοναδικές και μαγικές όμως που δεν μπορούν να περιγραφούν, παρά μόνο να βιωθούν.

Η ελληνική μουσική βιομηχανία κινείται περισσότερο σε πιο εύπεπτα τραγούδια και συνθέσεις, κάτι που κατά τη γνώμη μου δεν έχει καμία σχέση με αυτό που πρεσβεύει η Jazz σαν είδος μουσικής και σαν φιλοσοφία γενικότερα. Πιστεύετε ότι στην Ελλάδα η Jazz μουσική υποστηρίζεται όπως θα έπρεπε από τις δισκογραφικές εταιρίες;

Η Jazz δεν δύναται να υποστηριχθεί από τις δισκογραφικές εταιρίες και αν με ρωτάτε, καλώς δεν δύναται. Είμαστε ένα χωριό ας μη γελιόμαστε. Πολύ μικρή χώρα με πολύ μικρό κοινό και μικρή αγοραστική δύναμη. Οι δισκογραφικές εταιρίες έχουν πρωτίστως (είτε το θέλουμε είτε όχι) ως βασικό στόχο την κερδοφορία. Παράλληλα οι δισκογραφικές εταιρίες παλεύουν να επιβιώσουν μέσα στις ταχύτατες αλλαγές της μουσικής βιομηχανίας. Η Jazz και η κλασσική μουσική δεν είναι εμπορικά είδη. Η απόφαση του Jazz δημιουργού δεν έχει ως βασικό σκοπό την εμπορικότητα και το κέρδος. Δεν γίνεται να αυτοσχεδιάζεις και να μην κοιτάς προς τα “έσω” αλλά προς τα “έξω” και το μόνο που σε ενδιαφέρει να είναι αν θα ακούσεις παλαμάκια μετά το σόλο σου. Δεν το λέω με καλλιτεχνική υπεροψία. Απλά δεν λειτουργεί έτσι αυτή η μουσική. Αν διαβάσει κανείς ιστορία την μουσικής θα δει ότι ανέκαθεν ο καλλιτέχνης βασιζόταν στον εκάστοτε Μαικήνα – χρηματοδότη ώστε να μπορεί απρόσκοπτα να δημιουργεί με καλλιτεχνικό πρίσμα κι όχι εμπορικό. Οργανισμοί με στόχο την κερδοφορία δεν μπορούν να στηρίξουν είδη τέχνης που δεν προσβλέπουν σε αυτή. Με αυτή τη λογική η Jazz όπως και η κλασσική χρειάζεται στήριξη και χρηματοδότηση από φορείς-ιδρύματα που προάγουν και στηρίζουν τον πολιτισμό. Από την άλλη δεν πρέπει όλη η παραπάνω θεώρηση να είναι μια αφορμή για να δικαιολογείται ο καλλιτεχνικός αυτισμός στον οποίο πολλές φορές ολισθαίνουν πολλοί Jazz μουσικοί. Η καλή Jazz πάντα αφορά και συγκινεί τον κόσμο.

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο που δυστυχώς λόγω της πανδημίας του Covid-19 ολα τα επαγγέλματα πλήττονται. Εσείς πως βιώνετε όλο αυτό που συμβαίνει;

Κάθε κρίση κρύβει και μια ευκαιρία. Δεν θα κρύψω την ψυχολογική επιβάρυνση και το φλερτ με την κατάθλιψη που βίωσα στο lock down. Παράλληλα όμως συνειδητοποίησα ότι ήταν μια μεγάλη ευκαιρία, με τόσο ελεύθερο χρόνο που είχα τελευταία φορά πριν 20 χρόνια περίπου. Άρπαξα την ευκαιρία αυτή από τα μαλλιά, χωρίς δεύτερη σκέψη και την εκμεταλλεύτηκα παραγωγικά όσο μπορούσα. Διάβαζα και έγραφα καθημερινά. Παράλληλα όμως συνειδητοποίησα πως πρέπει να αντισταθώ στην κανονικότητα που αργά ή γρήγορα θα επανέλθει. Θεωρώ πως το μεγαλύτερο αγαθό που στερούμαστε αυτή τη στιγμή είναι ο χρόνος. Οφείλουμε να φροντίζουμε το χρόνο μας ως κόρη οφθαλμού, ως χρυσό.

Το επάγγελμά μου πλήττεται όσο λίγα στη χώρα μας. Δυστυχώς είναι η φύση του τέτοια. Επέλεξα να μην μπω στην εύκολη οδό του να μου φταίει το κράτος κι η μοίρα μου και να εκτονώσω όλη μου την ενέργεια σε αυτό. Πάντα στη ζωή μου συγκεντρώνω όλες μου τις δυνάμεις στο τι μπορώ να κάνω εγώ, δεδομένων των εκάστοτε συνθηκών. Έτσι αυτό τον καιρό εκμεταλλεύομαι τον παραπάνω ελεύθερο χρόνο και χτίζω υποδομές σε ότι κάνω ενώ αναθεωρώ και κάποιες επιλογές , ώστε όταν βγούμε από όλη αυτή την παράνοια να έχω ακόμα καλύτερες βάσεις και επιλογές σε ότι κάνω.

Θα θέλατε να μου μιλήσετε για τα επόμενα καλλιτεχνικά σας βήματα; Υπάρχει κάποιο νέο project που ετοιμάζετε;

Έχω ολοκληρώσει ένα μεγάλο project με ορχήστρα δωματίου και Jazz quartet και τη συμμετοχή δύο Ελλήνων νέων τραγουδιστών (Δήμητρα Σελεμίδου, Παναγιώτης Λάμπουρας).

Οι συνθέσεις και οι ενορχηστρώσεις που έχω κάνει καταλήγουν σε μια συνομιλία δύο κόσμων. Ο ένας είναι το Ελληνικό τραγούδι, όπως θα ήθελα να το ακούω στα ραδιόφωνα (άρα όπως το ακούω μέσα μου) και ο άλλος είναι η Jazz εκδοχή και εξέλιξη των τραγουδιών αυτών. Το τελικό αποτέλεσμα ακούγεται ομοιογενές, όσο απίθανο κι αν φαντάζει αυτό. Ο δίσκος επρόκειτο να κυκλοφορήσει την άνοιξη αλλά λόγω Κορονοϊού προφανώς μετατέθηκε η κυκλοφορία για το φθινόπωρο. Παράλληλα συνθέτω καθημερινά και με κάθε αφορμή. Τώρα ετοιμάζω μια σύνθεση crosstyle για ορχήστρα και Jazz quintet που περιγράφει μουσικά το lock down. Ευελπιστώ να μπούμε σύντομα στο στούντιο και για αυτό.

Σε μια παλαιότερη συνέντευξη σας είχατε αναφέρει ότι το σύνθημα σας είναι “Ένας κούκος ΦΕΡΝΕΙ την άνοιξη!”. Τι μπορεί λοιπόν να φέρει στην ζωή του Αλέξανδρου Δράκου Κτιστάκη την “άνοιξη”;

Μετά από πολλά χρόνια αναζήτησης, ονείρων εκπληρωμένων και μη, ένα πράγμα πρωτίστως με κάνει χαρούμενο και μου δίνει νόημα. Να δημιουργώ σε σταθερή βάση. Να γράφω μουσική να παράγω projects μουσικά. Όσο έχω το κουράγιο να βρίσκομαι σε αυτή την ιδιαίτερα επίπονη μεν, δημιουργική δε διαδικασία, για εμένα κάθε μέρα είναι άνοιξη.

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button